Subtitles by explosiveskull Translated By `ThirTeen
ริชาร์ด?
ริชาร์ด!
เฮ้! ริชาร์ด!
ริชาร์ด!
ริช!
ริชาร์ด!
ไม่นะๆ
ขอร้องแหละ ไม่เอานะ
ม่ายยยย!
อดริฟท์ สร้างจากเรื่องจริง
5 เดือนก่อนหน้านั้น
ตาฮิติ ปี 1983
- บายค่ะ - ขอบคุณมาก บาย แทมมี่
จ้า
- ไปก่อนหนุ่มๆ - บาย
สวัสดีค่ะ
คุณทำอาชีพอะไร?
เอ่อ งานอะไรก็ได้ที่จ่ายพอ
ที่จะพาฉันไปที่ต่อไปได้
คุณจะอยู่ที่ เอ่อ ตาฮิติ นานเท่าไหร่?
ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ
แล้วจุดหมายปลายทางล่ะ?
โอเค
ทำไมต้องตาฮิติด้วยล่ะ? อะไรทำให้เธออยากมาที่นี่?
ลมพัดมามั้ง
ฉันเคยเป็นคนทำอาหารในเรือ
แต่พองานจบ
ก็ยังไม่ค่อยอยากจะกลับบ้านเท่าไหร่
อ่าห๊ะ แล้วบ้านเธออยู่ไหน?
ซานดิเอโก แคลิฟอร์เนีย
แจ๋ว
จะกลับไปเมื่อตอนไหนล่ะ?
ไม่อะ
ไม่รู้สิ อาจจะกลับไปตอนที่ เที่ยวรอบโลกเสร็จแล้ว
เฮ้ พ่อหนุ่ม
ทำไมเรือนายถึงชื่อ มายาลูก้าล่ะ?
มันเป็นภาษาสวาซิ
ฉันเป็นกิวี่ แปลให้ฟังที?
"ผู้ที่แล่นข้ามเส้นขอบฟ้า"
โอ้
พวกเธอ เอ่อ.. ช่วยหน่อยได้มั้ย?
ว้าว เรือลำนี้สวยจัง
ขอบใจ
โทษที ไม่ได้ถามชื่อเลย
- ริชาร์ด - ริชาร์ด ฉันเดปนะ
ไง เดป
ส่วนนั่น แทมมี่
เฮ้
แทมมี่
ขอบคุณมาก
ได้สิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
เจอกัน
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
เช่นกัน
ไว้เจอกันนะ
เฮ้
ฉันคิดว่าคุณต้องการไอ้นี่นะ
ความคิดดีมาก
- ขอบใจ แทมมี่ - ไม่เป็นไร
คุณ เอ่อ
ชอบกินปลามั้ย?
จริงๆแล้วฉันเป็นมังสวิรัติ
- ก็เลย... - อ่า จริงสินะ
ฉันชอบพวกมันตอนมีชีวิตหน่ะ
ผมกะจะถามพอดีเลย
ถ้าคุณอยากจะมากินดินเนอร์ด้วยกันมั้ย?
เอ่อ...
แต่มารู้ว่าคุณ...
รู้ไรมั้ย ผมสามารถทำ
แบบเป็นมังสวิรัติได้อร่อยจริงๆนะ
ฟังดูเยี่ยมไปเลย
- ดีเลยๆ ตามนั้น - ค่ะ ขอบคุณ
เรียบร้อย
คุณอยากจะให้ฉันเอาอะไรมามั้ย?
เอาผักมาสักหน่อยเป็นไง?
ฉันเอามาให้ได้
คุณไปมาหลายที่จัง
แจ๋วไปเลย
อ่า
ไปด้วยเรือลำนี้อย่างเดียวเลยเหรอ?
มีแค่ผมกับเธอ
ไปหาเธอมาจากไหน?
ผมเป็นคนสร้างเธอขึ้นมาเอง
ตอนที่ผมทำงานที่ท่าเรือในแอฟริกาใต้
คุณสร้างเรือนี้ขึ้นมา?
อื้ม
นั่นมันยากมากเลยนะ
น่าประทับใจสุดๆ
ไม่ซะหน่อย
ใช่สิ
ขอบคุณค่ะ
ชิน ชิน
เชียร์
มันเป็นยังไงล่องเรือออกไปทะเลคนเดียว?
เอ่อ....ลำบาก
เหน็บหนาว
น่ากลัวสุดๆ
เอาดีๆสิ...
พูดจริงเหรอ?
ใช่ พูดจริง แล้วคุณก็จะมีอาการ
แดดเผา หลับๆตื่นๆ หรือไม่ก็เมาทะเล
ปกติแล้วจะเกิดขึ้นทีเดียว 3 อาการเลย
และก็หิวตลอดเวลา
หืมม
ตัวเปียกตลอดด้วย
และหลังจากนั้นไม่กี่วัน ก็จะตามมาด้วยอาการภาพหลอน
ฉันคิดเอาว่าไม่ใช่เรื่องสนุกเลยใช่มั้ย?
ไม่เลย
ถ้ามันไม่สนุกเลย
งั้นทำไมคุณถึงยังล่องเรือออกไป?
เอ่อ...
มันมีความรู้สึก...
ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้
เป็นความรู้สึกที่รุนแรง
ไปยังเส้นขอบฟ้าอันไม่สิ้นสุด
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมก็รู้สึกเหมือนเกิดใหม่
มีแค่ตัวเอง
สายลมและเสียงของเรือ
ที่แล่นตัดไปในทะเล
โทษที เมื่อกี้เลี่ยนเยอะไปหหน่อย
ไม่เลย
ไม่เลย จริงๆนะ
งั้นคุณก็เป็นกะลาสีเหมือนกันนะสิ?
อืมมมม...
ฉันรักการล่องเรือ
แต่ฉันไม่รู้ว่าแบบนั้นตัวเองเป็นกะลาสีรึเปล่านะ
ไม่เอาน่า
- ไม่เหมือนกับคุณเลย - เหมือนสิ
ผมไม่เชื่อคุณหรอกนะ
อยากจะลองขับเธอดูมั้ยล่ะ?
ตอนนี้เลยเหรอ?
เอ่อ แน่นอน
เราขับเธอออกไปตอนนี้หรือพรุ่งนี้ก็ได้
คุณขับได้ ที่รัก!
คุณขับได้
เฮ้ ใบเรือมันต้านลมแล้ว ฉันควรดึงมันมั้ย?
ผมไม่คิดว่าคุณเคยเป็นกะลาสีนะ
ก็ไม่ใช่ซะหน่อย
คือ ฉันได้เรียนรู้อะไรมานิดหน่อย
ตอนที่ฉันยังทำอาหารบนเรือ
แต่มันใจเลยว่าไม่เคยแล่นข้ามเส้นชอบฟ้า ด้วยตัวคนเดียวแบบคุณ
ได้แล้ว
ริชาร์ด!
ริชาร์ด! คุณอยู่ไหน?
ขอความช่วยเหลือ!
นี้คือเรือใบฮาซาน่า!
มีใครได้ยินที่ฉันพูดไหม? ฮัลโหล?
ตำแหน่งสุดท้ายของเราคือ
129 องศาตะวันตก
และละติจูดที่ 12 ทางทิศเหนือ
มีใครได้ยินมั้ย?
ฮัลโหล?
ขอความช่วยเหลือ!
ช่วยด้วย!
มีใครได้ยินมั้ย?
คู่หมั้นฉัน...
เรือเรากำลังจะจำ
ช่วยด้วย!
คุณอยู่ไหน?
คุณจะพาผมไปไหนเนี่ย?
นี้มันสวยจริงๆ
ว้าว
คุณจะไม่โดดลงไปใช่มั้ย?
ไม่ ไม่โดดหรอก
ขี้โม้
ให้ฉันบินไป...
ไม่เอา! แทมมี่ ไม่!
แทมมี่?
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ฉันจะทำแบบนี้
แทมมี่?
แทมมี่ คุณเป็นไรมั้ย?
ทำไมคุณถึงแก่นขนาดนี้เนี่ย?
ว่าไงนะ? หมายความว่าไง?
ไม่เคยเจอใครที่เหมือนคุณมาก่อนเลย
กล้า อย่างกับผู้ชายถึก
อย่างกับผู้ชายถึกงั้นเหรอ?
ฉันเองก็คิดว่าไม่เคยเจอใครที่ เหมือนคุณมาก่อนเหมือนกัน
โอ้ งั้นเหรอ?
อ่อนไหวอย่างกับผู้หญิง
เรือบด
โอ้ พระเจ้า!
ริช คุณเอง...
ติดสิ ติด
บ้าเอ้ย!
ไม่ๆ!
มันกำลังลอยไปแล้ว!
หยุดก่อน!
ฉันกำลังไปหา!
ขอซ่อมอะไรนิดหน่อยก่อน
เอาละ ได้แล้ว ลูกรัก มาทำให้เธอขับได้กัน
ดูดีแล้ว ลูกแม่
ได้แล้ว
แกอยู่ไหน?
ได้ใบเรือแล้ว
มาเอาน้ำในเรือออกกัน
เราทำได้ เราทำได้
นิ่งๆ
ไม่ๆ
อยู่นิ่งๆสิ
อยู่นิ่งๆ
ไม่ๆ
ให้ความร่วมมือหน่อย
ดูดีแล้ว
เอาละ ลูกรัก โชว์ฝีมือให้แม่เห็นหน่อย
เอาเลย!
กำลังไปหาแล้วนะ ที่รัก!
นี้อะไรเนี่ย?
สำหรับฉันเหรอ?
สำหรับคุณเลย
ไม่ใช่วันเกิดฉันนะ รู้มั้ย?
ผมรู้ ผม...
ผมเห็นมันที่ตู้โชว์ และก็นึกถึงคุณพอดี...
คุณไม่ชอบมันละสิ?
ไม่ ฉันชอบมากเลย...
สวยจะตายไป
โอเค
ริชาร์ด!
ใกล้ถึงแล้ว
รอเดี๋ยวนะ!
โอ้ พระเจ้า คุณยังไม่ตาย!
พระเจ้า!
โอ้ พระเจ้า!
เป็นไง ฉันอยู่นี้แล้ว
มองฉันสิ
ไม่เป็นไรแล้วนะ
ไม่เป็นไรแล้ว
ไม่เป็นไรแล้ว โอเคมั้ย
ไม่เป็นไรแล้ว
โอเค บอกผมหน่อย เอ่อ..
คุณรู้ไหมว่านี่ดอกอะไร?
ดอกลีลาวดี ใช่มั้ย?
มันคือดอกลั่นทม
- อะไรน่ะ? - ดอกลั่นทมไง
- ลีลาวดีสินะ - มัน....ใช่แล้ว
แปปนะ
คุณเรียกมันว่าอย่างนั้นเหรอ?
ดอกไม้แห่งความรัก
เหมือนกับว่าพระเจ้า สร้างสิ่งนี่มาบนโลก
เพื่อกลบกลิ่นของการเผาขยะ
แม่ผมที่เสียไปแล้วบอกอยู่บ่อยๆว่า
ไม่มีอะไรผ่านไปเร็วกว่าชีวิตแล้ว
ในหนึ่งวัน สิ่งนึงสามารถเกิดขึ้น
มันสามารถเปลี่ยนสี เหี่ยวเฉา และจากนั้นก็ตายไป
ดูนะ... ส่งมานี้สิ
บางครั้ง สิ่งต่างๆที่คุณพูด...
ซ้ายหรือขวา?
เอ่อ ให้เลือกทำไม?
มันสำคัญสุดๆเลย
เลือกสิ
ปกติแล้ว ถ้าคุณเลือกข้างซ้าย
นั่นหมายถึงตามเทคนิคแล้วคุณจีบไม่ได้
คุณมีแฟนแล้ว
- อู้วว - ใช่ ดังนั้นแล้ว...
ก็...
ว้าว เลือกได้ดี
- 7 ปีงั้นเหรอ? - อืมหืม
ว้าว
งั้นก็หมายความว่า ตอนคุณ
เริ่มทำงานที่ มายาลูก้า
ฉันกำลังฉลองอายุครบ 16 ปีที่แสนหวานอยู่ละสิ?
ใช่
พระเจ้า
แล้วมันแสนหวานมั้ยตอนอายุ 16?
ไม่ ไม่เลย แม่ฉันพาไปที่บาร์แรกในชีวิตฉัน
แล้วก็ดื่มมิโดริไป 10 ช็อต...
โอ้ให้ตายสิ
ใช่ มันเป็นการแฮงค์ที่ แย่สุดในชีวิตฉันเลย
แสดงว่าแม่คุณก็แก่น เหมือนกันละสิ?
แล้วเป็นพวกอายุเยอะแต่ใจวัยรุ่นแบบไหนล่ะ?
โอ้ แม่ฉันยังสาวอยู่เลย อายุ 31 เอง
ตอนที่อุ้มท้องคุณเหรอ?
ไม่ๆ ตอนท้อง
แม่อายุ 15 เอง
ว้าว
ท้องตั้งแต่ยังเด็ก
มีฉันขึ้นมาด้วยกับความดื้อรั้น
ปู่เป็นคนเลี้ยงฉันมา
มันเป็นยังไง?
ฉันรู้มาแค่ที่เล่าไป ก็เลยไม่รู้เหมือนกัน
ฉันก็เลยหนีออกจากบ้านมา
แต่แม่ทำงานกับทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์
ฉันคิดว่าแม่คงไม่อยู่ใกล้
พอที่จะบังคับฉันให้อยู่บ้าน
เหมือนกับฉันติดแม่เอาไว้
เรื่องจบมัธยมปลายหรืออะไรสักอย่าง
- นั่นก็เข้าท่าดี - งั้นมั้ง
แต่วันที่ฉันเรียนจบ ฉันก็หนี
แฟนสาวกับฉันเก็บตังเอาไว้
และเราเอาไปซื้อตั๋วรถบัส
ข้ามไปพรมแดนทูดูสซานโตส
ไปใช้ชีวิตอยู่แถวๆชายหาดอยู่ 2 3 เดือน
เราเริ่มตั้งบริษัทซัลซ่า
และออกไปเล่นโต้คลื่นทุกวัน...
มันยอดเยี่ยมมาก
ตามแผนแล้วจะอยู่ที่นั่น 6 เดือน
แต่มันก็เลยไปถึง 5 ปี และฉันก็มาที่นี่...
คุณก็อยู่ที่นี่แล้ว
คุณพร้อมที่จะเต้นรึยัง กะลาสี?
ขอโทษทีนะ...
- ผมขอพูดว่าไม่เอาได้มั้ย? ม่าย ไม่ๆ - เต้นๆ
โอ้ ผมเตือนคุณแล้วนะ
ขอโทษทีนี่... เต้นดีที่สุดแค่นี้แหละ
ไม่จริง ฉันรู้ว่าคุณเต้นได้เก่งกว่านี้
ไม่เลย คุณเต้นเก่งกว่าเยอะ
เป็นเพราะชุด
เป็นเพราะชุดงั้นเหรอ
นั้นแหละทำไมคุณถึงซื้อให้ฉัน
อ่า โดนจับได้ซะแล้ว
เฮ้ แทมมี่...
ไงค่ะ?
ล่องเรือรอบโลกไปกับผมมั้ย?
อยู่กับฉันก่อนนะ
เฮ้ ไม่เป็นไรแล้ว เสร็จแล้ว
หายใจไว้นะ
อะไร? เป็นอะไร?
ซีโครงผม
โอ้ พระเจ้า
เอามือคุณกอดฉันไว้
พร้อมนะ? 1 2 3 ยก
ได้แล้วๆ...
เอาฟาตูฮิว่าดีไหม? เราไปที่นั่นเป็นที่แรกก่อน
ก็ได้นะ ได้เลย ใช่
ตราบใดที่เราไม่ผ่านไปที่ฮานาวาเว
ทุกๆคนมุ่งไปที่นั่นกันหมด มันกลายเป็นที่ๆไม่น่าไปขึ้นมาหน่อยแล้ว
โอ้ แล้วเราจะไปทางไหนกันดี?
ไปที่แองเคอเรจดีกว่า
ขี้เกียจ
อ่าวโอโมว นั่น...
หมายถึงมันคือ พาร์ตเฟท
ห๊ะ? อะไรนะ ชื่อชายหาดเหรอ?
ใช่ เป็นเหมือนทื่ๆสุดยอดที่สุดเลย
แล้วถ้าเป็นญี่ปุ่นล่ะ?
ฉันอยากไปที่นั่นมาตลอดเลย
- นี่ล้อผมเล่นใช่มั้ย? - ไม่นะ
มันเป็นเหมือนที่หนึ่งในใจ เหมือนกับ...
- จริงดิ? - ใช่
เราต้องไปแล้วแหละ
ต้องใช้เวลาล่องเรือไปนานขนาดไหน?
- ตลอดกาล แต่มันสำคัญตรงไหนกันล่ะ? - ไม่หรอก
ไม่หรอกเนอะ ผมแค่อยากไปที่ไหนก็ได้ที่มีคุณ
งั้นก็ทุกที่ ที่เราจะไป
ริชาร์ด! ริชาร์ด!
ริชาร์ด!
อะไรกันเนี่ย? สวัสดี!
แกไปหลบอยู่ที่ไหนมา?
เป็นไงบ้าง พวก?
ก็ไปหลายที่
ดีใจที่ได้เจอ ริชาร์ด
ฉันเกือบจะโทรหาตำรวจชายฝั่งแล้ว
ขอโทษๆ นี้คือ... นี้คือแทมมี่ แทมมี่
- สวัสดีค่ะ - คริสทีน
- คริสทีน ปีเตอร์ - ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- สวัสดีครับ ยินดีที่ได้พบ - เหมือนกันค่ะ
พวกคุณเป็นไงกันบ้าง?
- โอ้ ดีมากๆเลย - เยี่ยมไปเลย
เรากำลังออกไปกินกาแฟพอดีเลย ไปด้วยกันมั้ย?
เราดีใจมากที่เผอิญเจอคุณ ริชาร์ด เพราะ...
มีบางอย่าง
ที่อยากจะคุยกับคุณ
เรื่องเป็นอย่างนี้นะ ริชาร์ด
เราต้องกลับไปที่ลอนดอนอย่างกระทันหัน
แล้วเราอยากที่จะถามว่า คุณจะสนใจไหมถ้า...
ใช่ เรากำลังหาใครบางคน
และเราไม่รู้ คุณจะสนใจมั้ยแต่ก็...
คุณอยากล่องเรือ เฮซาน่า
กลับไปที่แคลิฟอร์เนียให้เราได้มั้ย?
เราจ่ายเงินให้ 10000 ดอลล่า
บวกกับตั๋วเครื่องบินแบบเฟิร์สคลาส ในการนั่งกลับมา
ถามจริง?
พวกคุณ... พวกคุณล้อผมเล่นใช่มั้ย?
- ไม่เลย พวก - ไม่
จะเอาไงล่ะ?
ที่ไหน... ที่ไหนในแคลิฟอร์เนีย?
ซานดิเอโก
ว้าว
เอ่อ....คือผมไม่ได้
จะแบบได้คืบจะเอาศอกนะ
แต่พอจะเป็นไปได้ไหมที่จะ เอาตั๋วเครื่องบินสองใบ?
ได้แล้วก็ได้
ได้แล้วก็ได้ เยี่ยมไปเลย! ว้าว นั่นมัน...
คุณจะไปตอนไหนค่ะ?
เราคิดว่าไม่น่าเกินอาทิตย์หน้า
และอีกเรื่องคือ เราไม่ได้อยากจะกดดันคุณนะ
แต่มันจะดีมากเลยถ้าคุณสามารถ
บอกให้เรารู้ว่าเมื่อไหร่จะพร้อมล่องเรือออกไป
อืมหืม ได้ครับ เราบอกให้ได้
- ดีเลย - เรา เอ่อ
ขอคิดดูก่อนครับ
คุณแน่ใจนะว่าอยากจะให้ฉัน คำนวนเรื่องตัวเลขเนี่ย?
คณิตฉันกากมา
คุณสามารถทำอะไรก็ได้ ถ้าคุณใส่ใจมัน
แม่ฉันก็บอกแบบนั่นอยู่บ่อยๆ
และจากนั้นแม่ก็บอกต่อว่า ใจเธอมันแข็งกระด้างเกินไป
คงจะดีกว่านี้ถ้าเป็นแบบแม่ ว่าไหม?
มีลูกตอนนี้ ใช้ชีวิตที่ไหนสักแห่งแถวชานเมือง
งั้น ผมก็คงจะยังอยู่สถาบันทหารเรือ
ถ้าผมเชื่อฟังพ่อ
แต่ผมตัดสินใจแล้วที่จะใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
เรา...
เราอยู่ไกลจากทิศเหนือมาก!
ก็เรากำลังหลงทะเลอยู่นิ
ไกลแค่ไหน?
ไกลกว่าที่ฉันคิดเอาไว้
ละติจูดที่เท่าไหร่?
8 องศาเหนือ
นั่นเท่ากับ 1500 ตารางไมล์ของพื้นที่ค้นหา...
เราจะกำลังจะตายกลางทะเล
เราไม่ได้อยู่ในเส้นทางของการบิน
ไม่ได้อยู่ในเส้นทางการเดินเรือ...
แทมมี่...
ไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่ที่นี่
เราจะไม่เป็นไร
ไง
โอเครึเปล่า?
ฉันไม่อยากรู้สึกเหมือนกับว่า
ฉันติดตามคุณไปในการเดินทางของคุณ
ฉันเข้าใจว่ามันเป็น โอกาสที่ดีจริง
แต่ฉันยังไม่อยากกลับไปที่บ้าน
มันไม่ใช่ทางที่ฉัน อยากจะร่วมไปด้วย
และถ้านั่นเป็นสิ่งที่คุณต้องการ ละก็...
ผมขอโทษ
ผมไม่ไปหรอก
ฉันไม่ได้ขอให้คุณทำแบบนั้น
ผมรู้
ผมล่องเรือมาครึ่งโลกเพื่อที่จะหาคุณ
ผมไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆหรอก
อะไร?
แหวะ
งั้น ขอฉันดูเรือลำใหญ่นั่นได้ไหม?
จากเรือ 55 ฟุต...
14 วินาที...
หมายความว่าเรากำลังเคลื่อนที่ ด้วยความเร็ว 2....2.5 นอต
เราจะถึงที่ซานดิเอโกในอีก 25 วัน
แต่ด้วยกับลมที่ต้านมา น่าจะใช้เวลาหลายเดือน...
แล้วถ้าเราไม่ไปที่ซานดิเอโกล่ะ?
หมายถึงยังไง?
คือ
ถ้าเราเลี้ยวไปทางซ้าย และไปที่ฮาวายล่ะ?
เหมือนกับนักเดินเรือทำในตอนอดีต
แต่กะลาสีส่วนใหญ่ไม่รอดนะ แทม
ถ้าคุณพลาดฮาวาย...
ฉันรู้ มันจะไม่เจออะไรเลยจนกว่าจะถึงญี่ปุ่น
มันประมาณ 2000 ไมล์ ในการล่องเรือไปหา
ถ้าเราพลาดฮาวาย เราก็ตาย
เราจะต้องเพิ่มไปอีก 500 ไมล์
ใช่ แต่แค่ตอนนี้และลมก็จะอยู่หลังเรา
โอเค
หักทางซ้ายไปที่ 19 นาฬิกา...
ได้
ตอนเราจอดที่ท่าเรือฉันก็ร้องออกมาเลยว่า
"พระเจ้า ฉันดีใจมากที่ได้กลับมาที่แรงก์กิโรอา"
เพื่อนที่อยู่ข้างๆ
มองมาที่ภรรยาเขาและพูดกับเราว่า
"คุณไม่ได้อยู่ที่แรงก์กิโรอา...
- "คุณอยู่ที่อพาทากี้" - ไม่นะ
เป็นไปได้ไง? ที่นั่นมันห่างออกไปตั้ง 100 ไมล์!
ใช่ รู้แล้ว
เป็นการล่องเรือที่ยาวยนานที่สุดในชีวิตฉันเลย ริชาร์ด
เสียใจด้วยนะจ๊ะ ที่รัก
ชนแก้ว
เรื่องอะไรที่เอ่อ...เรื่องอะไรที่ ต้องรีบกลับไปที่ลอนดอน
- คุณไม่ว่าอะไรใช่ไหมถ้าผมถาม? - อ่า
ก็พ่อของคริสทีนเขาป่วยหนัก
- โอ้ - เสียใจด้วยครับ
เขาจะไม่เป็นไรใช่มั้ย?
เขาอายุ 94 แล้ว
ใช้ชีวิตมาคุ้มแล้ว
คุณจะเป็นผู้ช่วยชีวิตเลย ริชาร์ด
ว้าว
สวยจัง
โอ้ ริชาร์ด จิงเจอร์เบียร์เราหมดแล้ว...
เราจะออกไปหยิบมันมาสักหน่อย จากคลับเฮาส์ โอเคน่ะ?
ทำตัวตามสบายเลย อีกสักแปปเราก็กลับมาแล้ว
ขอบคุณค่ะ
ไง แล้วคุณคิดยังไงกับเรือลำนี้ล่ะ?
ฉันคิดว่า 4000 ไมล์ มันบ้ามาก...
ก็ใช่ แต่
ภายใน 1 เดือน เราก็มีทุนมากพอ
ทั้งปีในการท่องเที่ยวไปด้วยกัน
- โอ้ ทั้งปีงั้นเหรอ? - อ่า
มีใครพูดถึงเกี่ยวกับทั้งปีงั้นเหรอ?
ทำไมคุณต้องพยายามเตะผมออกไปด้วย?
แล้วทำไมคุณถึงพยายามที่จะ มีเซ็กส์กับฉันล่ะ?
ก็ทำไมจะไม่ล่ะ? ที่นี่เลยเหรอ?
ก็มันเป็นเรือเราแล้วนี่ ทำไมจะไม่ล่ะ?
แสดงว่าเธอเอาด้วย?
ก็แค่จะเอาตั๋วเครื่องบินเฟิร์สคลาส
โว้ววว
ใจเย็นก่อน ตาแก่ลามก
ถึง คุณแม่ ขอโทษด้วยที่ไมได้ติดต่อไปนาน
หนูอยากจะบอกให้แม่รู้ว่า หนูกำลังจะกลับไปที่บ้าน
หนูได้งานล่องเรือสำราญ
จากที่นี่ไปจนถึงที่ซานดิเอโก
ใช้เวลาในการเดินทาง 30 วัน
หวังว่าเราจะไปถึงที่นั่นก่อนวันฮาโลวีน
ติดสิๆ ติด
ดูเหมือนเราจะมีน้ำใช้แล้วนะ!
หนูหวังว่าแม่คงอยูในเมืองนะ
เพราว่าหนูจะพา
แฟนใหม่หนูไปด้วย
เขาชื่อว่าริชาร์ด
เขาแก่กว่านิดหน่อย เขามาจากอังกฤษ
เราเพิ่งจะมาอยู่ด้วยกันได้แค่ 2 3 เดือน
แต่ไม่รู้สิ หนูรู้สึกว่าเขาคือคนที่ใช่
เดินทางปลอดภัยนะ
คงจะได้รู้กันว่าใช่มั้ย
หลังจากที่ข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกด้วยกัน.
ยังไงก็เถอะ
หนูอดใจรอไม่ไหวแล้วที่จะได้เจอแม่ กับยายและก็ปู่
พ่อด้วย ถ้าเขาอยู่แถวๆนั้น
หนูจะไปหาแล้วนะ รักมาแม่มากนะคะ
มีแค่นี้แหละ
เรากินพวกของสดไปหมดแล้ว
นี้คือ?
ใช่ นี้คือทั้งหมดแล้วที่ฉันหามาได้
นี่ คุณต้องดื่มอันนี้
มา
โอเค หลับตาลงก่อน
คุณพร้อมที่จะรักฉันมากขึ้นยัง?
ดูสิ ลืมตาได้
นี่มันเนยถั่วใช่มั้ย?
ช่ายยย
ให้ข่วยเปิดไหม?
ไม่ต้องฉันเปิดได้
โอ้
คุณรักฉันมากขนาดไหนแล้วตอนนี้?
- อร่อยไหม?
มันเยี่ยมยอดสุดๆ
โอ้ พระเจ้า
ว้าว
คุณคิดว่ามันเป็นสีอะไร?
- ห๊ะ? - มันสีแดงแจ๋
- ไม่เอาน่า - อะไร?
อะไรกัน คุณอธิบายภาพวาดโมเน็ทให้ฟังแบบนั้นรึไง? สีแดงเนี่ยนะ?
- ก็ถ้าภาพมันสีแดง ก็ต้องอธิบายแบบนั้น - สีแดง
ใช่เลย
ไม่ๆ ดวงอาทิตย์ตกอันนี้ไม่ใช่สีแดง
อันนี้มันสีทับทิมบีทรูท
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี นี้คือ บ็อบ โรส
คุณเห็นไหมนั่น...ผมว่ามันออกสีบีทรูท....
นี่มันสีแดงชัดๆ
ไม่ๆ
มีสีส้มแมนดารินและก็สีผ้าลินิน
และมันออกสีคาร์เนเลียนหน่อยๆ
สีแดง
ฟ้าสีแดงยามค่ำคืน
ความสุขของกะลาสี
แล้วใครคือ บ็อบ โรส ล่ะ?
คุณไม่รู้เหรอว่า บ็อบ โรส คือใคร?
ต้องรู้ด้วยเหรอ?
เขาเป็นเหมือนกับเจ้าแห่งความห่วยแตกในรสนิยม
เอ่อ เป็นเหมือนกับโมเน็ทแบบยุคใหม่
คุณจะต้องชอบแน่
เดี๋ยวนะ...
เดี๋ยวก่อน ขอดูหน่อย...
แก้มคุณ มันกำลัง...
ขอเดา มันแดงใช่มั้ย?
ไม่ๆ ไม่แดงซะหน่อย
ดูเหมือน เอิ่ม สีแซลมอนร้อนๆในซอสมะเขือเทศ
แทม?
มีอะไร?
รอเดี๋ยว
เราออกจากเส้นทางไป 60 ไมล์
และเสียองศาละติจูดไป
เป็นได้ไง?
ไม่รู้สิ!
บางทีนาฬิกาอาจจะพัง
หรือไม่ก็ฉันคำนวนพลาดเองหรืออะไรสักอย่าง
เราอยู่ไกลจากฮาวายไปมากว่า 800 ไมล์แล้ว
ไอ้หางเสือบ้านี้ไม่ช่วยไรสักอย่าง
ทำให้ยากที่จะคำนวนตามหลักที่เรียนมา
ไม่ได้ๆ เราต้องแบ่งส่วนไว้กินแล้ว
คุณอยากจะอดตายรึไง?
คุณอยากจะอดตายละก็ เชิญกินเลย
คุณพูดเหมือนกับมันมีตัวเลือก
- นี้แหละคือตัวเลือก แทม - มันไม่ใช่ตัวเลือก!
เงียบสิวะ!
เป็นไรไหม?
มีเศษผ้าติดอยู่
ฉันเอามันออกไม่ได้
บางทีมันอาจจะเป็นสัญลักษณ์ก็ได้นะ
และให้มันลากไปอย่างงี้นะเหรอ?
- ที่รัก? - เป็นไงบ้าง?
ไม่เป็นไรหรอก
ข้างล่างโอเคมั้ย?
โอเค
น้ำเรากำลังจะหมด
ปลาซาดีน 7 กระป๋อง
9 กระป๋อง...
พระเจ้ารู้ดีว่าอะไร
มาภาวนาให้มันเป็นลูกพีชกัน
โชคดีไป ฉันคิดว่ามันเป็นถั่วนะ
สแปมอีก 3 กระป๋อง
เฮ้ออ
ขอบคุณพระเจ้าที่มีฮอทซอส ที่ยังไม่ได้เปิดขวด
แค่นี้อยู่ได้ไม่ทั้งอาทิตย์แน่
งั้น...
เราสามารถหาโปรตีนได้นะ
ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ
- ฉันจะไม่ฆ่าปลาตัวไหนทั้งนั้น - ทำไมล่ะ?
เพราะฉันจะไม่สร้างความ ทรมานกับสิ่งใดทั้งนั้น
อาหารแค่นั้นพาเราไปไม่ถึงฮาวายหรอกนะ
รู้ว่ามันไม่ถึง
ขอโทษ
ซีโครงผมหัก
ขาผมก็หักอีก
ผมทำอะไรไม่ได้เลย
ค่อยๆ ใจเย็น
พูดมันง่ายนักนี่
งั้น ระลึกเอาไว้ว่ามันจะแย่กว่านี้
อาจตายด้วยความหิว
ฉันทำไม่ได้
มันยากไป
ไม่เป็นไร
ฉันทำไม่ได้
มีอะไรซ่อนอยู่ในนี้บ้าง?
อะไรกันเนี่ย?
ไม่มีทาง เราเจอของดีแล้ว
นี่ล้อฉันเล่นรึเปล่า?
เราจะมีปาตี้กันแล้ว!
สัมผัสของความเป็นมนุษย์...
ฉันหันหลังกลับมามองที่เธอ
หลงรักทันที
ฉันหวังว่าจะมีความกล้า มากพอที่จะเข้าไปคุย
เธอยังไม่รู้จักฉัน
และฉันหวังว่า ฉันจะไม่ตกหลุมรักคุณ
เพราะการตกหลุมรักมันทำให้ฉันคิดมาก
เมื่อเสียงดนตรีดังขึ้น
และเธอมีใจให้ฉัน
ผมไม่อยากให้คุณมาเจอกับผมเลย...
คุณจะได้ไม่มาตกอยู่ในสภาพแบบนี้
แต่ฉันก็จะไม่มีโมเม้นที่เราอยู่ด้วยกันให้จดจำ
ฉันจะไม่แลกสิ่งนี่กับอะไรทั้งนั้น
พราะการตกหลุมรัก
มันทำให้ฉันคิดมาก
ในมือฉันมีเบียร์และตอนนี้ฉันก็ได้ยิน
เธอเรียกหาฉัน
ฉันคิดว่าเพียงแค่นั้นและ
ฉันก็ตกหลุมรักเธอจนได้
ที่รัก ขอฉันถามอะไรหน่อยได้ไหม?
ได้สิ
แม่คุณเสียไปยังไง?
เอ่อ คุณอยากรู้จริงๆเหรอ?
ไม่ต้องเล่าให้ฟังก็ได้
ก็แค่....อยากรู้หน่ะ
ตอนผมอายุ 7 ขวบ แม่ก็ผูกคอตาย
อะไรน่ะ?
เอ่อ ไม่...ไม่เป็นไรแล้ว
คือ...
มันผ่านมาหลายปีแล้ว ก็เลย...
เสียใจด้วยนะ
แต่ให้ตายเถอะ คนแรกในชีวิตที่
เห็นว่าเสียไปควรจะต้องแก่สิ เข้าใจป่ะ?
ไม่ใช่แม่ตัวเอง
ผมคิดว่าสิ่งที่ผมทำลงไป
ในหลายๆปีมานี้ เป็นผลของ...
เป็นผลของเรื่องนั้น
อะไร? เรื่องนั้นคืออะไร?
เสียงของแม่มั้ง
ใช่
เหมือนกับจิตใจผมยังคง...
ยังคงอยากให้แม่มองดูสิ่งต่างๆ
และยังฟังสิ่งที่แม่คอยบอก
อันไหนถูกหรืออันไหนผิด หรือ...
แล้วตอนแม่คุณกำลังพูดอะไรอยู่?
เอ่อ...
"เห็นไหมมันเรื่องจริง สิ่งที่พวกเขาพูดกัน ใช่มั้ยล่ะ?
"ผู้ชายทุกคนอยากที่จะแต่งงาน กับแม่ตัวเองจริงๆ"
โอ้ ชิบหายละ ผมเพิ่งจะขอแต่งงานกับคุณ
ผ่านเสียงของแม่ที่เสียไปแล้วเหรอเนี่ย?
โอ้ พระเจ้า
โอเค ขอผม...
ขอผมลองอีกครั้งนะ
ผมรักคุณ
อืมหืม...
และผมรู้ตัวแล้วว่าอยากจะอยู่กับคุณตลอดไป
ก็ เอ่อ...
โอ้ พระเจ้า
ได้โปรดแต่งงานกับผมนะครับ?
คุณไม่ควรจะพูดคำว่า "ได้โปรด"
มันเหมือนกับเป็นการขอร้อง
จริงสินะ เอ่อ....โอเค
แต่ แต่งสิ แต่ง
- ผมควร... - ได้สิ
ขอโทษด้วย ผมต้องทำมันเล็กไปแน่เลย
- มันคับไปไหม? - คุณทำเองเหรอ?
ใช่ ก็...
แต่ผมสัญญาเลยตอนที่เราไปถึงเมือง
เราจะไปหาแหวนจริงมาใส่
ไม่ต้องหรอก
มันสวยแล้ว
โอ้ พระเจ้า
เฮ้!
สวัสดี!
เฮ้!
ฉันอยู่ทางนี้!
หยุด! ทางนี้!
ไม่ๆ...
ไม่! ม่าย!
คุณไม่เห็นเราได้ยังไง เราอยู่ทางนี้!
อยู่ทางนี้!
ไปไหนแล้ว?
หายไปไหนแล้ว?
นี่ฉันประสาทหลอนงั้นเหรอ?
ฉันประสาทหลอนงั้นเหรอ?
ไม่นะ เราจะต้องตายกลางทะเลแน่!
เราอาจจะตาย
คุณไม่ควรพูดแบบนั้น!
อยากจะให้ผมโกหกคุณเหรอ?
ใช่ ขอร้องแหละโกหกฉันก็ได้
แค่บอกฉันว่ามันจะไม่เป็นไร
บอกฉันทีว่าเรือนั่นเป็นของจริง
มันจะไปมีประโยชน์อะไรล่ะ?
เราอาจจะตายไปแล้วก็ได้ตอนนี้
เหนื่อยล้า... ขาดน้ำ...
เพ้อคลั่ง...
คุณเป็นอยู่แต่คุณยังไม่ตาย
โอเค ตื่นเถอะนะ
ที่รัก คุณต้องดื่มน้ำนะ อ้าปากสิ
อีกทีนึง
เร็ว
คุณต้องกินอาหารด้วย
มันจำเป็นกว่าถ้าคุณเก็บไว้กิน
มีเหลือให้ฉันกินอีกเยอะ
อ้าปาก
กัดเข้าไปสิ
คุณต้องกินอะไรบ้างนะ
คุณปล่อยให้ผมหลับทั้งคืนอีกครั้งได้ไหม?
ได้
และก็คืนถัดไป
และก็วันต่อไป
ขอแค่ปลุกผมด้วยตอนเราถึงฮาวายแล้ว
รู้ไรไหม?
เราเหลืออีกแค่ 690 ไมล์แล้ว
อีกแค่ งั้นเหรอ?
ใช่ อีกแค่ ที่รัก
ไม่ๆ ตื่นตัวไว้ มองมาที่ฉันสิ
ดูสิๆ...
ฉันคือ...
ฉันคือผู้ล่องเรือข้ามเส้นขอบฟ้า
ฉันเป็นกะลาสีตัวจริงแล้ว!
นั่นมันอะไร?
ที่รัก คุณต้องมาดูนี่!
นกจากฝั่งเหรอ?
ใช่
ทำไมมันถึงออกมาไกลจากฝั่งนักล่ะ?
ไม่รู้สิ ลมต้องพัดมันมาแน่เลย
พัดจากฝั่งมาเลยเหรอ?
คิดว่างั้น
น่าทึ่งนะ ว่ามั้ย?
เราควรกังวลไหม?
จับพวงมาลัยไว้ ผมจะลงไปเช็คข่าว
คำเตือนสำหรับผู้ที่อยู่ ในมหาสมุทรแปซิฟิก
ลมแรงและปริมาณน้ำฝนที่คำนวนไว้
ตอนนี้เปลี่ยนเป็นพายุดีเปรสชัน
ก่อตัวที่นอกชายฝั่งอเมริกากลาง
และตอนนี้ได้จัดอยู่ในระดับ 4 แล้ว
พายุเคลื่อนที่เร็วมากและเพิ่มกำลังขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้อยู่ที่ 12 องศาเหนือและ 170 องศา
และกำลังเคลื่อนที่ไปยังทิศตะวันตก ด้วยความเร็ว 12 นอต
ที่รัก ฟังดูไม่เข้าท่าเลย...
และย้ำอีกครั้ง สำหรับคนที่เพิ่งเปิดมาฟัง
- ที่รัก? - ขอเวลาแปปนึง
ได้ละ เราอยู่ที่ 11 ทิศเหนือและ 123 ทิศตะวันตก
นั่นหมายถึงเราอยู่ห่างออกไป 1000 ไมล์
จากจุดศูนย์กลางของพายุ
มันคงหมดกำลังลงก่อนถึงเรา แต่...
เราต้องดูพายุลูกนี้ก่อน
แล้วถ้าเราเปลี่ยนเส้นทางล่ะ?
ห๊ะ?
เราวิ่งตัดไปทางเหนือ ให้พายุทิ้งระยะห่างเอาไว้
คุณคิดว่าไง?
คุณพูดถูก เอางั้นแหละ
เราต้องเช็คดูว่าทุกอย่างบนนี้ล็อกแน่นหมด
ใช่ อย่างแรกเราต้องหันหัวเรือเข้าตามลมก่อน
เอาละ หันเลย
- ล็อกคอพวกมาลัยเลย - ได้
เราไม่อยากให้ของบนเรือปลิว
ถ้าพายุเคลื่อนที่มาหา
เฮ้ ฉันดูให้
ดูนั่นสิ ตื่นก่อน
คุณคิดว่ามันสีอะไร?
มันเป็นสีชมพูแอบซิน
และก็สีดอกดาวเรืองฮาวายอ่อนๆ
สีแดง
- เมื่อกี้คุณพูดว่า "สีแดง" เหรอ? - อืม
เข้าข้างฉันแล้วรึไง?
แทมมี นั่นมันสีแดง
ใช่แล้ว ในที่สุด
มันก็สีแดง...
ฟ้าสีแดงยามเช้า...
กะลาสีใช้เป็นคำเตือน...
พายุอีกลูกงั้นเหรอ?
เฮ้ ที่รัก
โอ้ พระเจ้า
ให้ตายสิ คุณตัวร้อนมาก
ไม่เป็นไรนะ
ฉันจะสร้างที่หลบพายุ
โอเคมั้ย? โอเคนะ
ปล่อยใบเรือเลย!
อะไรนะ?
ปล่อยใบเรือเลย เดี๋ยวนี้!
โอเค
ช่วยที! เอาเชือกออก!
เอาออกแล้ว!
ช่วยหน่อย!
มันก็แค่พายุ
น่ามหัศจรรย์ดีออก ใช่ไหม?
เพียงแค่ใบเรือเล็กๆ
แต่ทำไมรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบ ถูกบดบังไป?
เห็นไหม?
ตอนฉันยังเล็ก
พ่อฉันมาหาที่บ้านปู่กับย่าอยู่บ่อยๆ
เราไม่มีทางรู้เลย ว่าเขาจะมาเมื่อไหร่
อยู่ดีๆเขาก็โผล่มาเฉยๆ
พอเขามาถึงฉันจะตื่นเต้นมาก
เพราะว่าเขาเป็นคนที่ฉันชอบที่สุด ในโลกใบนี้
เขาจะพาฉันไปเล่นโต้คลื่น และซื้อไอศครีมให้และ...
พอเช้าวันถัดไป เขาก็มักจะหายไปเสมอ
เราไม่มีทางรู้เลยว่าเขาไปไหน
เขาเพียงแค่หายไป
และเรืองเกิดขึ้นเมื่อฉันอายุได้ 10 ขวบ
ปู่กับย่าก็ห้ามไม่ให้เขาเข้ามา
ตอนที่เขามาหา
และเขาก็ปล่อยความโกรธออกมา
ทั้งตวาดและตะโกน...
ฉันได้ยินอะไรหลายอย่าง
ที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยิน
แต่เมื่อตอนที่มันเกิดเรื่องนั้นขึ้น
ฉันก็จะไปที่ห้องน้ำ
ล็อกประตูและลงไปในอ่างอาบน้ำ
จากนั้นก็เอาผ้าเช็ดตัววางไว้ บนที่กั้นอาบน้ำ
และฉันก็จะแสร้งทำเป็นว่า
ตัวเองไปอยู่ที่ไหนก็ได้บนโลกใบนี้
เราทำแบบนั้นตอนนี้เลยก็ได้นะ
เราสามารถแสร้งทำเป็นว่า เราไปอยู่ที่ไหนก็ได้
พายุเฮอริเคนเรย์มอนด์
ตอนนี้จัดอยู่ในระดับ 4 ...
ช่วยด้วยๆ!
นี้คือเรือใบฮาซาน่า ได้ยินมั้ย?
เราต้องมุ่งไปที่ทิศตะวันตกเฉียงใต้!
คุณมั่นใจน่ะ?
ถ้าเราขึ้นไปเหนือมันไม่ได้ บางทีเราอาจจะมุดมันไปได้!
คุณพูดว่าอะไรน่ะ?
ไม่มีอะไร แค่...
แค่ไปเอาที่เตือนตำแหน่งฉุกเฉินมาหน่อย
ผมรักคุณนะ
อยากให้ผมไปช่วยไหม?
ฉันทำได้!
ระวังตัวด้วย!
จับไว้!
- ผมจับตัวคุณได้แล้ว! - ริชาร์ด! ริชาร์ด!
ไม่เป็นไรแล้ว!
คุณโอเคน่ะ?
โอเคๆ
ผมคิดว่าจะเสียคุณไปแล้ว
คุณไม่เสียฉันไปหรอก
ที่นี่ ลงไปข้างล่าง ปลอดภัยกว่า
ฉันไม่ลงไปถ้าไม่มีคุณ!
เราช่วยกันได้!
เรือมันจะไปเองได้ ลงไปข้างล่าง!
ฉันจะไม่ทิ้งคุณ!
ลงไปข้างล่าง เดี๋ยวนี้!
โอ้ พระเจ้า!
แทม ลงไปเลย!
คุณต้องลงไป เร็ว!
ใส่สายรัดนิรภัยด้วย!
แทม...
แทมมี่...
ลุกขึ้น
เร็วเข้า
ริชาร์ด...
ฉันจะปล่อยคุณไปแล้วนะ
ฉันจะรักคุณตลอดไป
และหลังจากนั้นไม่กี่วัน ก็จะมีอาการประสาทหลอน
คุณพร้อมที่จะรักฉันมากขึ้นรึยัง?
ถ้าฉันไม่ได้เจอคุณ
มันก็คงไม่มีเราให้จดจำ
ฉันจะไม่ยอมแลกสิ่งนี้กับอะไรทั้งนั้น
ฉันต้องเอาชีวิตรอดต่อไปด้วยตัวเองแล้วสินะ
ไง
แกกลับมานี่
แกมาทำอะไรที่นี่?
แกมาจากที่ไหน?
คุณเป็นไรไหม?
โอเค เราช่วยคุณได้แล้ว
คุณผูกเชือกที่ท้ายเรือได้มั้ย?
อืมมมม
ริชาร์ด ชาร์ป ได้ตกลงจากเรือและ เสียชีวิตในพายุเฮอริเคนเรย์มอนด์ เขาอายุได้ 33 ปี
แทมมี่ โอลด์ฮาร์น รอดอย่างโดดเดี่ยวในทะเลนาน 41 วัน เธออายุเพียงแค่ 24 ปี เท่านั้น
"มีเสียงคอยบอกให้ฉันต้องรอด"
ริชาร์ด ช่วยให้ฉันรอด
จนถึงทุกวันนี้ แทมมี่ก็ไม่เคยที่จะหยุดล่องเรือเลย
Subtitles by explosiveskull Translated By `ThirTeen